रुग्ण नाही… देशाचं future बेडवर पडलं होतं

"रुग्ण नाही… देशाचं future बेडवर पडलं होतं."

(साखर, BP आणि textbook symptoms पेक्षा पुढे एक गोष्ट)

रात्री ८ वाजता, वॉर्ड round सुरू. एका बेडवर २०–२२ वर्षांचा मुलगा. केस विस्कटलेले. डोळे सुजलेले. अंगात बेचैनी.

मनात विचार – "हा आपल्या देशाचा future आहे का?"

Registrar: "Sir, BP normal, pulse stable... history सुरुच..."

मी: "चल, आज history दुसऱ्या style ने घेऊया!"

मी सरळ विचारलं: "किती दिवसांपासून गांजा घेतोयस?"

मुलगा थोडा गडबडला... पण मग म्हणाला – "४–५ वर्षं."

"कोठे मिळतो?" – "पिंपरी पुलाखाली" "आज मिळेल का?" – "हो!" "रेट?" – "१००–२०० मध्ये चिमूटभर मिळतो!"

वॉर्डमध्ये शांतता. Junior डॉक्टर्स गप्प. नर्स गप्प. नातेवाईक थक्क. पण रुग्ण बोलला... कारण प्रश्न खरा होता.

पुढील treatment आणि counselling केली – पण त्या दिवशी फक्त history नव्हती, एक reality check होती.

अशा क्षणांत काय शिकावे – • प्रामाणिक कबुली फक्त सच्च्या संवादातूनच मिळते • reports पेक्षा direct प्रश्न जास्त उघडतात • गांजा आता easily accessible आणि affordable आहे – आणि खूप खोल पसरतोय

एक चिमूटभर नशा हजारो मुलांचं आयुष्य गिळतेय. ती फक्त 'history' नव्हती – ती 'mirror' होती. आणि मी फक्त योग्य प्रश्न विचारला.

डॉ. रवींद्र एल कुलकर्णी Just For Hearts